ProjectSucces

Do projects fail or derail?

Geplaatst door Peter Storm op 26 October 2011
Train about to derail?

Most writers on this topic speak of project failure rather than project derailment. In majority they list the following symptoms of failure:
• Deadlines have been missed.
• The budget has been exceeded.
• The requirements have not been met.

I prefer to focus on derailment rather than failure for the following reasons:
• Failure can be subjectively interpreted as irreparable, while derailment –whilst highly undesirable- suggests that putting the project back on track is still an option.
• Failure is an end state. Derailment can be seen as an end state but also as a process. By focusing on the process we will get a much better understanding of what goes wrong and why.

Symptoms of derailment – as a process, not as a state- are:
1. Progress is declining.
2. Complaints about the project are increasing.
3. Commitment of stakeholders is decreasing.
4. Contradictory and ambiguous information about the project is increasing.
5. Changes in staffing are increasing.
6. Conflicts within the project and between the project and its immediate environment are increasing.

If a majority of these symptoms are present and enduring we can be almost sure that the end state of derailment – the project gets stuck- is imminent.

Conclusion: if we focus on derailment, rather than failure, then our time window for corrective action becomes much larger.

High learner, high performer

Geplaatst door ProjectSucces op 18 July 2011

Learning is hot. No, it has never been cold, but it’s recognized more and more not only as an important way to prepare for the future, but also to increase performance on the task at hand. But, should people really spend time and energy on learning, doesn’t that interrupted their day to day tasks?

Learning capacity - 8 learningbehaviors

An article on the learning capacity of teams in Projectie (the Dutch magazine by IPMA-NL) lets us know this is not the case. Research by Storm, Savelsbergh & Kuipers (2010) and Scheffrahn (2010) developed a reliable measure of a project teams learning capacity. In their sample of 40 project teams results show that teams that exhibit more learning behavior are more likely to deliver the results that are demanded of them.



In the above mentioned research eight different learning capabilities are distinguished, these are depicted in figure 1. Obviously it won’t be easy to just start exhibiting more learning behavior, we aren’t used to it. However, this can be learned, for instance, through training sessions. And yes, learning is something to be learned and should as any other new behavior receive attention more than once. Especially because teams change from composition, some people leave and others join.



Although it may seem to be an interruption, people actually do deliver better results when they spend time andenergy learning. So, what’s stopping you? Read the article and – better yet – give us a call or send an email so we can improve your team’s learning capacity ;-) .

Succes vooral een mentale kwestie?!

Geplaatst door ProjectSucces op 14 July 2011

 

Projectmanagement is een vak van 'het doen'. Niet lullen, maar poetsen – doen wat je zegt en zeggen wat je doet – resultaatgericht en actiegedreven – leren door experimenteren.

Dat heeft ons er toe gebracht de ondersteuning van het projectmanagement voor te richten op wat de projectmanager en zijn team kan. Competentiegerichte projectbegeleiding en training en opleiding, vooral bedoeld om de vaardigheden binnen een projectteam steeds verder te versterken.

 

Als een parachutist zweeft heeft hij de neiging vooral te letten op de bomen en meertjes waar hij niet in wenst te belanden. 

Zijn trainer leert hem zijn aandacht vooral te richten op de groene weides waar hij wel wenst te arriveren. 

Vergelijkbaar met de rij-instructeur die zijn pupillen leert vooral 'door de bocht heen te kijken', in plaats van naar de vangrail die ogenschijnlijk steeds dichterbij komt.

Want ga je ergens naar kijken, dan kom je er bijna als vanzelf in terecht. Een welbekend patroon.

 

Werkt dat ook voor projecten? Dat als je de energie richt op wat je met een project wilt bereiken, het succes als vanzelf op je af komt.

Een project wat laat zien dat dat kan, is het Fernald Closure Project.

 

Dit project  – in opdracht van het U.S. Department of Energy (DOE) – draaide om de ontmanteling van een nucleaire installatie uit de tijd van de koude oorlog, en het saneren van vele hectares vervuilde grond. Naast de inhoudelijke opgave wachtte er voor de projectleiding van opdrachtnemer Fluor Corp. een andere uitdaging: Na vier decennia van stilzwijgen vanuit de overheid en het bekend worden van de daadwerkelijke omvang van de vervuiling, was de lokale bevolking boos en  achterdochtig. 

Toch slaagde de projectleiding er in om het project in nauwe samenwerking met lokale partijen,  12 jaar eerder dan verwacht en $ 7,8 miljard onder de initiële begroting af te ronden.

 

Meer weten?

 

Geplaatst door ProjectSucces op 24 May 2011

 

Als projectmanager zie je sneller activiteiten die zich goed lenen projectmatig uitgevoerd te worden. De vermenging van privé en zakelijk ligt dan dichtbij. Denk je aan Getting Things Done van David Allen, wordt elke activiteit opgehangen aan een ‘project’, zo ongeveer het ene eind van het spectrum, waar je laissez faire aan de andere kant vindt. En zo drong zich half april via  @hjvanderklis de vraag op of de kritieke succesfactoren bij projecten in een zakelijke context verschillen ten opzichte van een privé setting. Samen met Henk Jan van der Klis ontstond een gezamenlijke zoektocht naar antwoorden.

Bij een project gaan we wel uit van een tijdelijk samenwerkingsverband van mensen uit verschillende disciplines, gericht op een vooraf bepaald resultaat binnen kaders van geld, tijd en kwaliteit. Klussen die je alleen kunt klaren kunnen hartstikke doelgericht en ingekaderd zijn, maar mag je van ons gewoon klus, opdracht, taak, to-do, activiteit, etc., maar liever geen project.

Kritieke succesfactoren (en niet ‘kritische’) zijn factoren die van beslissend belang zijn voor het al dan niet behalen van succes, aldus taaladvies.net. Denk aan factoren die de toewijding van het team, resultaatgerichtheid, onderlinge communicatie en aansluiting bij de doelgroep ten goede komen. Dat geldt volgens ons in elke context. Kritieke succesfactoren in een project vragen om inrichten, constant benadrukken, effect meten, sturen en toewijzen. In het plan voor de uitvoering van je project is het daarom goed er een beperkt aantal van op te nemen. Denk daarbij vooral aan factoren die gerelateerd zijn aan echte uitdagingen voor het projectteam. Afhankelijk van het team waarin je samenwerkt aan het resultaat bijvoorbeeld meer te doen rond communicatie, concentratie, omgaan met wijzigingen, het tijdsbesef, de fouttolerantie, het beperken van risico’s of de omvang van het project. Of je het nu hebt over een privé of zakelijke context maakt daarbij niets uit.

Immers: programmatuur kun je in opdracht van een werkgever maken, maar ook thuis en samen met andere programmeurs als open source beschikbaar stellen. Vakinhoudelijke kennis kun je op het werk benutten, verrijken en delen, maar  buiten het werk ook. Het organiseren van een evenement, idem.

Projectmanager èn opdrachtgever

In privé projecten kun je zowel de projectmanager als opdrachtgever rol vervullen. De vraag is echter of er daarmee ook een verschil is in de kritieke succesfactoren. Het universele succesmodel van Projectsucces beschrijft 6 succesfactoren:

  1. actief betrokken management en gebruikers
  2. flexibiliteit en vindingrijkheid
  3. een heldere en realistische strategie
  4. planning en control die werken
  5. een hecht team
  6. focus en inspiratie.

Lezers van Succesfactoren voor projecten zullen in dit zestal veel overlap zien met bijvoorbeeld de 7 big hitters van Aart van Dijk. 

In geval van een combi projectmanager/opdrachtgever verschilt één succesfactor, namelijk actief betrokken management en gebruikers. Betrokken gebruikers blijft van belang, maar betrokken management (de opdrachtgever) mag als gegeven gezien worden. Dit is niet perse een voordeel of nadeel, maar zorgt voor een andere dynamiek. Beslissingen omtrent deadlines en budget liggen bijv. direct bij de projectmanager, niet de opdrachtgever. Zo kan dat een voordeel zijn als er snel beslissingen moeten worden gemaakt, maar vraagt het ook om extra discipline.

Daarnaast bepaalt de opdrachtgever ook het resultaat van het project en of dat resultaat de ambitie realiseert dan wel het probleem oplost dat de aanleiding is voor het starten van het project. Hoewel ook dit niet perse betekent dat het doel van het project makkelijker te behalen, beïnvloedt dit wel de dynamiek en daarmee de kritieke succesfactoren van het project in zijn geheel. Bij deze invulling van rollen hebben projecten in de privé sfeer dus een andere dynamiek dan in een zakelijke setting. Daarmee zijn de succesfactoren voor zowel het project als de projectmanager anders (maar niet minder).

Projectmanager onder een andere opdrachtgever

In de privé sferen zijn genoeg voorbeelden te bedenken, waarin je je als projectmanager juist onder een (andere) opdrachtgever nuttig kunt maken. Denk aan de organisatie van een sponsorloop voor de voetbalvereniging, een fund raising actie voor het KWF, een Super Opkikkerdag voor Stichting Opkikker, het opzetten van de website van een kerk, vereniging of stichting, etc. In zo’n verdeling gelden alle succesfactoren onverkort.

Doe wat op je lijf geschreven is

Het is dan ook heel natuurlijk, dat je de rasechte leiders, communicatiedeskundigen, bestuurders, administratieve kanjers, creatieve geesten, handige jongens en slimme meiden 7 dagen per week actief ziet in allerlei contexten, in hun op het lijf geschreven rol en met een aanpak die past. Als je jezelf en dan liever je kerncompetenties als kritieke succesfactor(en) ziet, helpt het dus als je betrokken bent in project(en) die zowel je passie kunnen voeden en hun energie vanuit je passie krijgen.

Ergernis management: de top 10 procedurele ergernissen ter voorkoming van frustratie

Geplaatst door ProjectSucces op 21 April 2011

 

Voor alle projecten is het van belang om alle processen en informatie stromen goed op elkaar af te stemmen en te borgen. Dit is vooral het geval bij grote complexe projecten met meerdere partijen en veel gebruikers die vooral geen hinder mogen ondervinden., Dus: er moeten procedures worden opgesteld.  Deze procedures  werken echter niet altijd “even soepel”. Meerdere mensen hebben daar invloed op en hebben niet altijd dezelfde belangen/prioriteien. De frustratie en burn-outs lijken geboren.

 

Dit  is niet anders bij de verbouwing Den Haag Centraal vertelt Richard Douwstra (projectmanager @ ProRail). Hier worden meerdere projecten naast elkaar uitgevoerd  en is de diversiteit van het aantal belanghebbenden groot. De procedures zijn zo goed mogelijk en met een duidelijk doel voor ogen ingericht, maar geven in de praktijk toch frustraties. In plaats van ieder voor zich te vechten tegen de onmacht in de procedures, is de frustratie gedeeld in het team. De creatieve oplossing werd gevonden in “ergernis management”: 1) breng de top 10 ergernissen in kaart, 2) identificeer de ergste 2 à 3 ergernissen en 3) stel je als projectteam tot doel deze het komende jaar weg te werken. 

 

Door ergernis management wordt de onmacht anders belicht en benaderd vanuit het team. Frustraties worden gedeeld en zichtbaar gemaakt. Dat lucht op en versterkt de teamgeest. Als team de oorzaak van het disfunctioneren van een procedure onderzoeken. Deze is immers met een doel voor ogen opgetuigd (dat wil je blijven dienen) en bevind zich in een web van afhankelijkheden. Dit leidt tot verbeterpunten in de procedures, welke vanuit teamverband worden gecreëerd.  Ergernis management kost dus wel tijd, maar maakt het mogelijk “uit de ergernis te stappen” en de ergernis als team actief aan te pakken. Er is zelfs sprake van een bepaalde humor; veel processen zijn immers zelf opgetuigd, maar worden in de praktijk niet door een ieder nageleefd – en je zelf gecreëerde ergernis onderzoeken is eigenlijk best wel grappig. 

Older Posts »